Ne kruip-in.

Piet de Vree van de Margaretsedijk reed zowat dagelijks met kar en paard naar ”ut durp van Raopenburg.” ”Kroop tur maor op”, zei Piet tegen de kinderen die toen nog allemaal te voet naar school gingen. Vandaar dat zijn bijnaam niet Piet de Kruip maar Piet de Kroop was. Een pantoffelheld kruipt als hij met vrienden op zwier is al eens onder de bank als ze zijn echtelijke woning per auto passeren.
Maar daarom is hij nog ”geenen kruip-onder”. Op Hengstdijkse kermismaandag ”zag tij er thuis een beest op kruipen” en bleef daarom met zijn ”maots” plakken in de cafés. Ze bedachten iets om de vriend van het gezelschap die volgens hen de ”kwaoiste vrouw” had, uit de nood te helpen.
De oudste van het vrolijke clubje had al rap een adequate oplossing voorhanden al was hij zich niet helemaal van alle risico’s bewust.
“Ge kruipt van de nacht maor bij mij op mijnen zolder” zei de onverschrokken feestvierder toen in het laatste café de veldwachter het sluiten kwam opzeggen. ”Daor staot nog een kermisbed mee ne goeien kapokken matras en daor kruipte gij maor op.”
En toch heet zo’n onverwacht en zeer welkom onderkomen bij ons op Hengstdijk niet ”ne kruip-op” maar ”ne kruip-in.”

Ut is maor da gut weet.
Ward

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.